Emocja jest doświadczeniem, a nie oceną naszej wartości. Możemy zauważyć smutek, napięcie czy złość, nie rozstrzygając od razu, czy wolno nam tak się czuć ani co to o nas mówi.
Pomocne bywa oddzielenie trzech rzeczy: tego, co się wydarzyło, emocji, która się pojawiła, oraz interpretacji, którą do tego dopisujemy. Na przykład: „Spotkanie zostało przełożone” to opis zdarzenia. „Czuję rozczarowanie” nazywa emocję. „Nikomu na mnie nie zależy” jest już interpretacją — jedną z możliwych, nie potwierdzonym faktem.
Jeśli masz na to przestrzeń, zapisz krótko: Co zaobserwowałem lub zaobserwowałam? Co teraz czuję? Czego potrzebuję w tej chwili? Nie musisz znajdować odpowiedzi ani niczego zmieniać. Sama chwila uważności nie gwarantuje poprawy, ale może pomóc lepiej opisać własne doświadczenie.
Emocje bywają złożone i zmienne, a ich przeżywanie nie zawsze ma prostą przyczynę. Nie trzeba ich usuwać ani zamieniać na pozytywne myśli. Jeśli to, co przeżywasz, jest przytłaczające lub utrudnia codzienne funkcjonowanie, możesz poszukać wsparcia u odpowiednio przygotowanego specjalisty.
Dodaj komentarz